บทที่ 5 · จากเครื่องเดาคำ สู่ผู้ช่วย หน้า 1/12 ~2 นาที

base model กับผู้ช่วยที่คุณคุยด้วย ต่างกันตรงไหน

บทนี้ตอบสองคำถาม: ทำไมโมเดลดิบไม่ทำตามคำสั่ง และทำไมผู้ช่วยที่ดูเก่งยังแต่งเรื่องเองได้

ทั้งสองตัวคือเครื่องเดาคำถัดไปจากบทที่ 1 ที่ผ่าน pre-training ในบทที่ 4 ตัวแรกคือ โมเดลดิบ (base model, pretrained model)โมเดลที่ผ่านแค่ pre-training ถนัดต่อข้อความให้เหมือนเอกสารที่เคยเห็น แต่ยังไม่ได้ถูกฝึกให้ตอบคำถามหรือทำตามคำสั่งโดยตรงดูคำศัพท์ทั้งหมด ตัวที่สองถูกฝึกต่อด้วย การฝึกรอบหลัง (post-training)ขั้นฝึกเพิ่มหลัง pre-training ที่เปลี่ยนเครื่องต่อข้อความให้เป็นผู้ช่วย เช่น SFT และ RLHF ใช้ข้อมูลน้อยกว่ามากแต่เปลี่ยนพฤติกรรมได้เยอะดูคำศัพท์ทั้งหมด ซึ่งใช้ข้อมูลน้อยกว่ามาก แต่เปลี่ยนนิสัยได้เยอะ

  • base model — แค่ต่อข้อความ
  • แม่แบบบทสนทนา (chat template) — ป้ายบอกว่าใครพูด
  • การฝึกด้วยตัวอย่างคำตอบ (SFT) — สอนด้วยบทสนทนาตัวอย่าง
  • โมเดลให้คะแนน (reward model) — กรรมการจากการเลือก A/B
  • การเรียนรู้แบบเสริมกำลังจากความเห็นมนุษย์ (RLHF) — ไล่คะแนนแบบมีเบรก
  • ผลข้างเคียง — เอาใจ ปฏิเสธเกิน และยังมั่ว

chat template ไม่ใช่ขั้นฝึก แต่เป็นรูปแบบข้อมูลที่ใช้ตั้งแต่ SFT

จากโมเดลดิบสู่ผู้ช่วยpre-training ด้วยข้อความมหาศาลได้ base model ที่ต่อข้อความเก่ง จากนั้น SFT ด้วยบทสนทนาตัวอย่าง เก็บข้อมูลความชอบ A หรือ B เพื่อสร้าง reward model แล้วฝึกด้วย RL พร้อมเบรก KL จนได้ผู้ช่วย AI1 pre-trainingข้อความมหาศาลbase modelต่อข้อความเก่ง2 SFTบทสนทนาตัวอย่าง3 ข้อมูลความชอบA/B → reward model4 RL + เบรก KLไล่คะแนนผู้ช่วย AIที่คุณคุยด้วย

ผู้ช่วย AI ที่คุณใช้ทุกวัน คือเครื่องเดาคำตัวเดิมจากบทที่ 1 ที่ถูกฝึกเพิ่มอีกรอบ (post-training) ให้ "เดาคำแบบผู้ช่วย"

มังคุด มาสคอตมังคุด

มังคุด

แปลว่าผู้ช่วย AI กับ base model เป็นสมองก้อนเดียวกันเหรอ?